Είναι αναμενόμενο, οι μνηστήρες τις χλιδής που περικλείει το αξίωμα του
Προέδρου της Δημοκρατίας να είναι πολλοί και πρόθυμοι.
Ένας θεσμός
ευνουχισμένος όμως χωρίς απολύτως καμιά πολιτειακή αρμοδιότητα. Κάθε
πρωτοχρονιά ακούει τα κάλαντα από τα παιδιά των χωριών και κάθε
ημέρα υπογράφει με πένα montblanc προεδρικά διατάγματα.
Με μια βαλίτσα
στο χέρι ως τουρ οπερέιτορ ταξιδεύει από χώρα σε χώρα για να
παρακολουθήσει παρελάσεις και να παραστεί στα γενέθλια βασιλιάδων.
Ένας
τίτλος μεθυστικός που φορά περίλαμπρο κουστούμι αλλά οι τσέπες είναι
ραμμένες. Κανένα περιεχόμενο! Αποτελεί όμως τεράστια ειρωνεία να
ψάχνουμε το ποιος θα γίνει Πρόεδρος, μεταφράζοντας νεύματα και λέξεις
του Τσίπρα και των υπολοίπων, χωρίς να βλέπουμε ότι το πρόσωπο αυτό
όποιο και να είναι θα εγκατασταθεί σε μια πολυθρόνα υπανάπτυκτης
χώρας!
Έχουμε Δημοκρατία στην Ελλάδα; Μόνο ως ανέκδοτο μπορεί να
ακουστεί αυτή η ερώτηση και μόνο σε σενάρια καλοκαιρινής επιθεώρησης
μπορεί να υπάρχει η απάντηση της. Κάθε στιγμή η καθημερινότητα, του
απλού πολίτη είναι γεμάτη με αιτίες που οδηγούν σε αυτή την διαπίστωση.
Άλλος αντιλαμβάνεται πολλές και άλλος λιγότερες.
Όλοι όμως, φίλοι και
εχθροί, με την προϋπόθεση ότι είναι λογικοί, ομολογούν πως ούτε στο
ποιο χειμωνιάτικο εφιάλτη που χτυπά τα παραθυρόφυλλα των σπιτιών ο
λυσσασμένος αέρας, δεν θα μπορούσε να διανοηθεί άνθρωπος ότι ο αρχηγός
εκλεγμένου κοινοβουλευτικού κόμματος μαζί με τους βουλευτές του θα
βρίσκεται προφυλακισμένος άδικα και παράνομα επί 16 μήνες επειδή ένας
δολοφόνος είχε πει σε ένα φίλο του, που αυτός με την σειρά του είχε
ακούσει έναν γνωστό του, να λέει κάτι που του είπε ο γείτονας μιας
κοπέλας που είχε συναντήσει τον ξάδελφο της όταν μιλούσε στο τηλέφωνο
με τον κουνιάδο του βοηθού που είχε φτιάξει σε ένα συνεργείο την
εξάτμιση του αυτοκινήτου του ο δολοφόνος! Και όμως με τέτοιους
ισχυρισμούς βρίσκονται κλεισμένοι στα κελιά της Ελληνικής Δημοκρατίας σε
τούτη την χώρα εκλεγμένοι Δημοκρατικά Έλληνες βουλευτές.
Συζητούμε για
τον νέο Πρόεδρο χωρίς να μας ενδιαφέρει ότι η πτωμαΐνη του καθεστώτος
μυρίζει έντονα και δεν αφήνει κανένα να πλησιάσει τους θεσμούς της. Πως
θα δεχτεί άραγε, όποιος και αν είναι αυτός, ως νέος Πρόεδρος της
Δημοκρατίας να υπογράφει φαρδιά πλατιά το όνομα του κάτω από τον μεγαλεπήβολο τίτλο του αξιώματος του, την ίδια ώρα που λίγα χιλιόμετρα
μακριά από την Ηρώδου Αττικού θα βρίσκονται σιδηροδέσμιοι εκπρόσωποι
του ελληνικού λαού, χωρίς όχι μόνο να υπάρχει σε βάρος τους
καταδικαστική απόφαση αλλά ούτε καν παραπομπή σε δίκη! Ζούμε σε ένα
κράτος αίσχους που κέντησε με την δηλητηριασμένη βελόνα του ένας
ημιπαράφρων πρώην πρωθυπουργός.
