Η λίμνη που έχει μήκος 14 χιλιόμετρα, μέγιστο πλάτος τέσσερα χιλιόμετρα και βάθος 60 μέτρα, αποτελεί σήμερα ένα από τα μεγαλύτερα έργα της Ελλάδας. Το έργο επηρέασε το φυσικό περιβάλλον απρόσμενα θετικά. Έδωσε ρεύμα και νερό σε ολόκληρο το Θεσσαλικό κάμπο και χάρισε έναν σπάνιας ομορφιάς ζωντανό και υγιή υδροβιότοπο.
Οι εικόνες που μας χαρίζει το περιβάλλον είναι μαγευτικές. Νομίζει κανείς πως βρίσκεται μπροστά σε ένα κομμάτι γης και θάλασσας που δεν είναι τίποτα περισσότερο, τίποτα λιγότερο, παρά κρυσταλλωμένος λυρικός οίστρος. Το νερό πλαταίνει τις πεδιάδες, ρηχαίνει το πέλαγος, γίνεται αγκαλιά για τη σκέψη και το νου.
Έλατα, βελανιδιές καστανιές, πλατάνια, κατεβαίνουν ως τις όχθες της και καθρεφτίζονται στο νερό, ενώ οι ιτιές τινάζουν συλλογισμένες τα κλαδιά τους και σκύβουν να φιλήσουν και να χαϊδέψουν τα νερά της. Μέσα της χάνεται η θέα των αντικρινών βουνών όταν το νερό της λίμνης ανατριχιάζει στο πρώτο φύσημα της μέρας, ενώ το γαλάζιο λεπίδι της επιφάνειάς της μάταια πασχίζει να χωρίσει τα δύο αυτά στοιχεία της φύσης και της ζωής, το νερό και τον αέρα.
Κάθε εποχή του χρόνου είναι κατάλληλη για να βρεθεί κανείς εκεί.
Ευτυχισμένοι όσοι έχουν δει το πρόσωπό τους να κινείται στο γαλάζιο της καθρέφτη, όταν ταράζεται η ηρεμία των νερών της. Φιλία, οι ακτίνες του ήλιου. Ανείπωτη η ομορφιά της, όταν το χλωμό φως του φεγγαριού χύνει τη γλύκα του στη γαλήνη των νερών της. Σύννεφα του ουρανού περνοδιαβαίνουν και σμίγουν μέσα τους, μαζί με τις κορυφές των δέντρων και των γύρων βουνών, ή χάνονται πού και πού από σταγόνες περαστικής βροχής. Όλα γαλάζια, οι καθρέφτες του νερού, η πρωινή ομίχλη, οι δροσοσταλίδες πάνω στα αμέτρητα φύλλα των δέντρων, όλα συνθέτουν ένα τοπίο εξαιρετικής ομορφιάς.
Η λίμνη με τα παιχνίδια των φιόρδ της είναι ένας παραδείσιος χώρος, χώρος καταξιωμένος από τη γνήσια ομορφιά, όπου αναβαπτίζεται η καρδιά και το πνεύμα σε μια άυλη κολυμπήθρα γαλήνης και ονείρου. Ιδανικό καταφύγιο για απόδραση από την καθημερινότητα και τους αγχώδεις ρυθμούς των μεγαλουπόλεων.
Η λίμνη, πότε χάνεται και πότε εμφανίζεται κομματιαστά πίσω από τους λόφους και τις κορυφές των δέντρων. Πανέμορφα γραφικά χωριουδάκια-ορεινά και παραλίμνια-“φωλιάζουν” μέσα στο δάσος περιμένοντας τον επισκέπτη για να του προσφέρουν γεύσεις, μυρωδιές και χρώματα πραγματικής ζωής. Μέσα στην πολύκαρπη απλωσιά αναδύονται πρόσχαρα κι επιβλητικά τόσο δεμένα με το φυσικό περιβάλλον, που θαρρείς πως δεν χτίστηκαν από ανθρώπινα χέρια αλλά φύτρωσαν στη γόνιμη γη.
Μνημεία τέχνης κι ομορφιάς τα ανθρώπινα δημιουργήματα συμπληρώνουν κι αγλαϊζουν με την ένθετη χάρη τους το καρδιτσιώτικο τοπίο, σαγηνεύουν κι εκστασιάζουν τον μακαρισμένο ταξιδευτή τούτου του χώρου.
Μέσα σ’ ένα περίγραμμα πράσινης ζωής ορθώνονται βουβοί μάρτυρες της ιστορίας τούτων των χωριών τα καρδιτσιώτικα αρχοντικά.. Ψηλά, γερά, επιβλητικά, με τα ξύλινα σκαλιστά μπαλκόνια τους, τις σκαλιστές εξώπορτες, τις ξυλοδεσιές τους, τις πελεκητές πέτρες στ’ αγκωνάρια τους.
Η μετάβαση του επισκέπτη από ένα χωριό στο άλλο, κρύβει εκπλήξεις, που τον ωθούν να συνεχίσει την πορεία του και να “ξεναγήθει” στα μονοπάτια της φύσης
