Δυτικά του Θεσσαλικού κάμπου, στην καρδιά της
ηπειρωτικής Ελλάδας, σχεδόν στους πρόποδες της Πίνδου, χτισμένη δίπλα στον
παραπόταμο του Πηνειού Καλέτζη, απλώνεται η Καρδίτσα.
Τόπος παραδεισένιος,
όπου συμπυκνώνεται κι αποθεώνεται η φυσική ελληνική ομορφιά. Στις δασωμένες
λαγκαδιές της, τις “ανεμοσφάραγες” και στους σκιερούς κι ολόδροσους δρυμούς
της φωλιάζει αειπάρθενη η ομορφιά του τόπου.
Δροσόλουστη και νεροστάλακτη η γη της Καρδίτσας, πλημμυρίζει την καρδιά του ανυποψίαστου ταξιδευτή μ’ ανέκφραστη κι ανεκλάλητη ευφροσύνη. Μέσα απ’ την οργασμένη της βλάστηση αναδύεται η γαλήνη που έχει στήσει το στέκι της παντού.
Οι εποχές στην Καρδίτσα στήνουν τα καβαλέτα τους και συναγωνίζονται ποια θα είναι εκείνη που θα ιστορήσει πιστότητα κι ευαισθησία τούτη την αειπαρθένη σύνθεση, που βγήκε θαρρείς σε ώρες απείρου οίστρου από το χέρι του Θεού. Και μέσα στην αγκαλία των κατάφυτων βουνών, κρυμμένο το ξεχωριστό στολίδι των Αγράφων και του νομού, η τεχνητή λίμνη Πλαστήρα.. Τεράστια, πανέμορφη απλώνεται σε υψόμετρο 1.000 μέτρων!
Εδώ στα 1959, τα νερά του ποταμού Μέγδοβα, του αρχαίου Ταυρωπού, κατέκλυσαν το οροπέδιο της Νεβρόπολης, όπου κατά τη διάρκεια του πολέμου είχε χρησιμοποιηθεί ως αντάρτικο αεροδρόμιο, για να δημιουργηθεί η τεχνητή Λίμνη Πλαστήρα και το φράγμα της.
